غروب جانسوز ايام بيمارى فاطمه بنت اسد ( س ) آغاز شد . بيمارىاى كه به رحلت اين مادر گرانقدر انجاميد . غصّه‌ها ، آلام ، دردها و رنج‌هاى اين سال‌هاى طولانى ، پيكر اين مادر دلسوز ، اين مؤمنه بزرگ و اين بانوى مطهر را تحليل داده بود . چند روز آخر عمرش ، توسط نزديكانش به‌ويژه عروس بزرگوارش زهرا ( س ) پرستارى شد . حضرت زهرا ( س ) در چهرهء اين مادر ، چهرهء مادر حقيقىاش خديجه ( س ) را مىديد . او هرگز محبت‌هاى او را فراموش نمىكرد . محبت‌هايى كه در حقّ پدرش ( در زمان طفوليت ، نوجوانى و جوانى ) نموده بود ؛ حمايت‌هايى كه او و عموى مهربانش ابوطالب ( ع ) از اسلام داشتند ؛ تلاش‌هاى فراوانى كه شوهر عزيزتر از جانش ، على ( ع ) كه از سينه همين مادر و از دامن وى پرورش يافته بود ، همه و همه و به‌ويژه ، اينكه اين